İkinci Dünya Savaşı kapıya dayandığında, 13 yaşındaki ikiz kardeşler evlerinden koparılıp köyde yaşayan büyükannelerinin yanına bırakılır. Babalarının verdiği deftere her gün gördüklerini yazıyorlar, çünkü çevrelerinde olup biteni başka türlü anlamaları zor. Evde sevgi yoktur, şefkat hiç yok gibidir ve yaşlı kadın çocukları kendi hallerine bırakır. Piroska Molnár’ın oynadığı Grandmother, sertliğiyle çocukların sığınacağı son kapıyı da kapatır. Köyde açlık, korku ve savaşın sesi gittikçe yaklaşırken, Ulrich Thomsen’in oynadığı Offizier bu karanlık düzenin en somut yüzlerinden biri olur. Kardeşler gün geçtikçe daha dayanıklı hale gelir, ama yazdıkları satırlar onların çocuk kalamadığını açıkça gösterir.