Zebercet, eski bir otelde tek başına çalışan içine kapalı bir adamdır. Günlerini odaları düzenleyerek, az sayıdaki müşterilerle ilgilenerek ve aynı sokaklarda dolaşarak geçirir. En çok da yol düşünür, bir gün gidip gitmemeye karar veremez. Otelin kapısına bir gün genç bir kadın gelir ve kısa süreliğine bir odada kalır. Zebercet, kadının sözlerine ve davranışlarına takılır. Kadın ayrıldıktan sonra onun geri dönmesini bekler. O odayı bir hafta boyunca boş tutar, yatağı düzeltir, eşyaları yerli yerinde bırakır. Günler geçtikçe Zebercet’in aklı daha çok o odaya ve kadının bıraktığı izlere kayar. Otelin sessiz koridorlarında bekleyişi uzar.