Cem, sahnede yazlık yerlerden asker ocağına uzanan öyküler anlatır. Günlük hayattan küçük ayrıntıları toplar, bunları kısa esprilerle peş peşe dizer. Bilim kurgu ve korku filmlerinden de söz eder, bunları kendi anılarına bağlar. Dinleyenler, anlattığı tanıdık sahnelerde kendi yaşadıklarıyla karşılaşır. Cem, konuşurken salonu tek başına doldurur, sorular sorar, cevapları yine kendisi verir. Espriler akıp giderken tempo hiç düşmez. Her bölümde başka bir yüz, başka bir mekan, başka bir alışkanlık ortaya çıkar. İzleyici, onun anlattığı küçük ayrıntıların içinde dolaşır. Cem, bu akışı bozmadan gösteriyi kendi sesiyle ileri taşır.