1829 yılıdır, Nikolay Gogol genç bir memur olarak günlerini ağır geçirir. Yazdığı metinleri beğenmez, bastırdığı kitapları toplar ve yakar. Şiddetli epilepsi nöbetleri yaşar, bu yüzden bazen gördüğü şeylerin hangisi gerçek, hangisi hayal ayırt edemez. Yakov Petrovich onu izler, hastalığının ve davranışlarının izini sürmeye çalışır. Doktor Bomgart, nöbetleri hafifletmek için uğraşır ama Gogol sık sık kendi içine kapanır. Elizaveta Andreevna ile karşılaşmaları ona kısa anlar yaşatır, Oksana ile konuşmaları ise kafasını daha da karıştırır. Şehirde dolaşırken kaybolur, arkadaşlarının sözlerini yarım dinler. Yalnızlığı büyür, yazdıklarıyla yaşadıkları arasında gidip gelir.