Jean-Dominique Bauby, 43 yaşında ağır bir felç geçirip bedeninin neredeyse tamamını hareket ettiremez hale gelen bir adamdır. Hastane odasında yatarken yalnızca sol gözünü kullanabilir ve çevresindeki insanlarla bu tek işaret üzerinden iletişim kurmaya çalışır. Mathieu Amalric'in Jean-Dominique Bauby'yi, Emmanuelle Seigner'in Céline Desmoulins'i etrafında geçen sahnelerde, Bauby harfleri tek tek seçerek düşüncelerini dışarı aktarmanın yolunu bulur. Doktor Lepage ve Claude, onun bu çabasına tanıklık eder. O sırada anıları, geçmişteki ilişkileri ve ailesiyle yaşadıkları zihninde yeniden belirir. Kısıtlı bedenine rağmen iç dünyasında dolaşır, seslere, kokulara ve dokunuşlara başka bir yerden bakmayı öğrenir.