Kesari, 1897’de Saragarhi Savaşı sırasında bir asker birliğinin sayıca çok üstün Afgan kuvvetlerine karşı verdiği direnişi anlatıyor. Havildar Ishar Singh, 21. silahlı alayın başında görev yapar ve karakolu korumak için adamlarını hazırlar. Karşılarında yaklaşık 10.000 kişilik bir düşman ordusu vardır. Saidullah ve Gul Badshah Khan saldırıyı yönetirken, birlik geri çekilmek yerine mevzide kalır. Ishar Singh, askerlerine sonuna kadar dayanma emri verir. Jeevani Kaur ise onun cephedeki mücadelesini yakından takip eder. Mermiler azaldıkça çatışma daha da sertleşir ve her adımda yeni bir kayıp yaşanır. Peki bu küçük birlik, böyle bir kuşatmadan sağ çıkmayı başarabilecek midir?