Körleşme'de, görme yetisini küçük yaşta kaybeden şair Sinan, eşi Nilgün ile sakin bir hayat sürer. Nilgün, onun yeniden görmesini ister ve Sinan’ı ameliyata razı eder. Ameliyat sonrası Sinan gözlerini açar, ama çevresini ancak bulanık seçer. Bu yeni durum onu rahatlatmaz, tersine günlük hayatını zorlaştırır. Evde, sokakta ve insan ilişkilerinde yeniden yön bulmaya çalışır. Nilgün yanında durur, ona yardım eder. Sinan ise gördüklerini anlamaya çalışırken kendi içine döner. Yaşadıkları, şiirlerine de yansır. O, gözleri açıldığında hayatının kolaylaşacağını sanır, ama karşısına çıkan sınav bambaşka olur. Sinan bu değişime alışabilecek midir?