Bir felaketin ardından Dusty, elinde kalan az şeyle geçici bir barınma alanına yerleşir. Orada Ruby, Callie Rose, Mila ve Bess ile aynı koridorları, aynı bekleyişi paylaşır. Günler uzadıkça küçük yardımlar, kısa konuşmalar ve sessiz bakışlar aralarındaki mesafeyi azaltır. Dusty, yalnız kalmaya alışmıştır ama şimdi sofralarda yer açılıyor, kapı önlerinde yeni alışkanlıklar kuruluyor. Ruby ile konuşurken yarım kalmış bir ilişki yeniden gündeme gelir. Callie Rose’un soruları, Mila’nın sertliği ve Bess’in ağır sessizliği Dusty’yi geçmişte bıraktığı sözlerle yüzleştirir. Toparlanmak sandığı kadar kolay değildir, çünkü burada herkes kendi yükünü taşır. Peki Dusty, bu yeni hayata tutunabilecek midir?