1930’larda Jan Mikolášek, bitkilerle hastaları iyileştiren tanınmış bir şifacı olarak ün kazanıyor. Kız kardeşinin ağır yaralanmasında kendi karışımlarıyla sonuç alıyor ve bu başarı onu daha da cesaretlendiriyor. Nazi işgali sırasında Alman yetkililerle, savaş sonrasında ise komünist yöneticilerle temas kuruyor. Zengin ya da yoksul ayırmadan hastalarını kabul ediyor, aralarında Antonín Zápotocký de var. Jan, asistanı František Palko ile birlikte çalışırken onun üzerinde baskı kuruyor, kıskançlık ve öfke duygularıyla hareket ediyor. Kendi hayatındaki gizli çatışmalar da giderek ağırlaşıyor. 1957’de öldükten sonra ise geçmişi yeniden sorgulanıyor ve hücresinde yaptığı işlerin hesabını vermek zorunda kalıyor.