Karadeniz’in ıssız bir köyünde yaşayan Sibel, ailesiyle birlikte sessiz bir hayat sürer. Dilsiz olduğu için konuşamaz, ama ıslıkla çevresiyle anlaşır. Köy halkı onu uğursuz sayar, bu yüzden Sibel çoğu zaman yalnız kalır. Bir gün ormanda dolaşırken Ali ile karşılaşır. Bu karşılaşma, Sibel’in günlük düzenini bozar. Ali’nin köye gelişiyle birlikte Sibel, hem ailesiyle hem de çevresindeki insanlarla yeni bir mücadeleye girer. Emin, Fatma ve Feride’nin tavırları da değişmeye başlar. Sibel, dışlandığı bu yerde kendine bir yol açmaya çalışır. Islıkla kurduğu bağ, onun için artık sadece bir alışkanlık değildir, yaşamını yönlendiren tek çıkış yoludur.