İnsan Gezegeni 1. Sezon 7. Bölüm

Okyanuslar: Maviye

Kıyı toplulukları yaşamlarını büyük ölçüde denizle kuruyor ve insanlar suyla sürekli iç içe yaşıyor. Balık ve başka deniz ürünleri, kimi yerde vahşi yunusların da yardımıyla, farklı ve zeki yöntemlerle toplanıyor. Ancak çevre sorunları yüzünden tehlikeler ve kıtlık artıyor, iklim değişikliği de bu yaşamı daha zor hale getiriyor. Su üstündeki etkinlikler ise sadece geçim değil, aynı zamanda bu toplulukların kültürünün önemli bir parçası oluyor.

Çöller: Fırında Yaşam

Çöller, yeryüzündeki kara parçalarının üçte birini kaplar ve burada çoğu yarı göçebe, avcı ya da çoban olan yaklaşık 300 bin insan yaşar. Bu zorlu ortamda develer gibi dayanıklı hayvanlar, insanların yolculuk etmesi ve yaşamını sürdürmesi için büyük önem taşır. Sahra gibi devasa çöl alanlarında birçok kabile hayatını sürdürürken, dünyanın en kurak bölgelerinden biri olan Araucana’da insanlar nadir yağan yağmuru toplamak için çok ustaca yöntemler geliştirir.

Arktik: Derin Dondurucuda Yaşam

Kuzey Kutbu’nun buzlarla kaplı topraklarında yaşam çok zordur, ama nesilden nesle aktarılan yöntemler sayesinde dört milyon insan burada hayatını sürdürür. Grönland’da Amos ve oğlu Karl-Frederik, yiyeceğin az olduğu bu yerde köpekleri için donmuş denizin üstünde zorlu bir yolculuğa çıkar. Ardından buzda bir delik açıp dev Grönland köpekbalığı avlarlar ve bu av, değerli köpeklerini beslemek için onlara yiyecek sağlar.

Ormanlar: Ağaçların İnsanları

Dünyanın kara parçalarının bir bölümü alışveriş merkezlerinin gölgesinde kalsa da, tropikal yağmur ormanları hâlâ hayvan türlerinin yarısına ev sahipliği yapıyor. Burada yaşayan az sayıdaki yerli kabile, ormanla uyum içinde kalmak için çabalıyor. Bal toplayıp tarantula gibi bulabildikleri canlıları yiyerek yaşamlarını sürdürüyorlar. Yüksekler ve ormanın sunduğu diğer tehlikelerle de her gün mücadele ediyorlar.

Dağlar: İnce Hava Tabakasında Yaşam

Dağlık bölgelerde yaşayan insanlar, çevrelerindeki zengin doğaya rağmen et bulmak için çoğu zaman sınırlı imkânlara sahiptir. Bazı topluluklar, açık alanlara kurdukları ağlarla dev yarasaları avlamaya çalışır. Daha gelişmiş yerlerde ise teknolojik önlemler çığ tehlikesini azaltır, ama bu uzak bölgelerde sağlık hizmetlerine erişim zayıf kalır. Bu durum, cesetlerin akbabalara bırakıldığı Budist hava cenazesi gibi alışılmadık uygulamaları da beraberinde getirir.

Çayırlar: Gücün Kökleri

Çayırlar, savanlar, kırlar ve pampalar gibi geniş düzlükler büyük ot topluluklarını besler. Bu alanlarda yaşayan hayvan sürüleri, onları izleyen yırtıcılar ve göçebe topluluklar arasında sıkı bir ilişki vardır. Khoisan gibi bazı topluluklar avcılık ve toplayıcılıkla yaşamayı sürdürürken, Avustralya’daki kimi insanlar hayvan sürülerini daha sıkı denetlemek için teknolojiden yararlanır. Tahılların ve yenilebilir otçulların evcilleştirilmesi ise insanlık tarihinde büyük bir dönüm noktası olur ve fazla yiyecek ile yerleşik yaşamın yolunu açar.

Şehirler: Kentsel Ormanda Hayatta Kalmak

Kentler ve banliyöler insanlar tarafından kurulduğu için, ilk bakışta yaban hayatına yer kalmamış gibi görünür. Buna rağmen bu alanlarda çok sayıda hayvan yaşar ve bunların bir bölümü evcil hayvan olarak ya da işlerde kullanılır. Bazı hayvanlar ise dini nedenlerle korunur ve bazıları da şehir yaşamına uyum sağlayarak doğal davranışlarını sürdürür.