De humani corporis fabrica, kuzey Paris’teki beş hastanede geçen, hastaların, doktorların ve yakınlarının kesişen hayatlarını anlatıyor. Hastane koridorlarında insanlar test sonuçlarını bekliyor, yaralı bedenler tedavi ediliyor, kayıp yaşayanlar haber almaya çalışıyor. Bazıları umutla ameliyata giriyor, bazıları ise kötü bir sonuca hazırlanıyor. Bakışlar, dokunuşlar ve kısa konuşmalar, gündelik işleyişin içinde yeni bağlar kuruyor. Her odada başka bir hikâye ilerliyor, biri iyileşmeye tutunurken diğeri bir ayrılığın ardından yol arıyor. Tüm bu anlar, yaşam ile ölümün yan yana durduğu dar alanlarda geçiyor.