Zeynep, kanser tedavisinin ardından yeniden ayağa kalkmaya çalışır. Oğlu, onun yanında kalır, ilaçlarını takip eder, hastane kontrollerine götürür ve evde her gün ona destek olur. İkisi de geçmişte biriken anıları sık sık hatırlar, eski günlere dönüp birbirlerine tutunur. Zeynep’in zayıflayan bedeniyle baş etmeye çalıştığı anlarda, oğlunun kararlılığı evin içinde en büyük dayanak olur. Bazen küçük bir umut bile onları ayakta tutar, bazen de sessiz anlar ikisinin arasındaki bağı daha da belirgin kılar. Bu süreçte aile, hastalığın gölgesinde yaşamaya devam ederken birlikte kalmanın yolunu arar.