Sen Şarkılarını Söyle'de, 1960'ların New York'unda Llewyn Davis, Manhattan'ın folk sahnesinde yer edinmeye çalışır. Günlerini şarkı söyleyerek, plak yaptırarak ve kapı kapı dolaşarak geçirir. Kalacak yeri olmadığında Jean'in kanepesine sığınır, kız kardeşinin sitemleriyle de uğraşır. Para kazanmak için her fırsatı dener, ama işleri çoğu kez ters gider. Elindeki plağı Bud Grossman'a ulaştırıp kendini kabul ettirmek ister. Ancak önünde duran bu son kapı da onun için kolay açılacak gibi görünmez. Llewyn Davis, müziğiyle ayakta kalmaya çalışırken bu şehirde gerçekten kendine bir yer bulabilecek midir?