24 Kent'te, Chengdu'da bir fabrikanın yıkımı başlar ve işçiler eski günleri konuşur. Duvarlar inerken, içlerinden bazıları burada geçen yılları, kurdukları dostlukları ve kaybettikleri hayalleri hatırlar. Joan Chen'in Xiao Hua'sı, fabrikanın hayatında açtığı yeri dile getirir. Lü Liping'in Hao Dali'si ise çalışma yıllarının bıraktığı izleri anlatır. Su Na ve Song Wei-Dong, aynı alanda emek veren diğerleri gibi, yıkımın ortasında durup geçmişe bakar. Kimi sevinçli anları anımsar, kimi acıdan söz eder. Fabrika kapandıkça, herkes kendi payına düşen boşluğu düşünür. Yeni bir hayatın kapısı mı açılır, yoksa geriye sadece hatıralar mı kalır?